بانک مقالات فارسی

فروشگاه

محل تبلیغ شما

معرفی ونقد وبررسی بازی MADWORLD

MADWORLD جایی برای دیوانه ها!

نویسنده: نوید خضری

ضدقهرمانی سیگار به لب با اره برقی که به دست او متصل شده و مقدار زیادی خشونت که در صحنه های سیاه و سفید با با رنگ قرمزخون متمایز می شوند، اولین برداشت هر بیننده ای از بازی Madworld است (موضوع که با سیاست های نینتندو در قبال کنسول هایش سازگاری ندارد). اما در پشت این ظاهر خشن دنیای طنزآمیز با مینی گیم های مختلف آشنا نهفته است که این بار با ظاهری متفاوت به بازی Madworld آمده اند. از نام بازی به راحتی می توان دنیای عجیب بازی را درک کرد. گروه مرموزی به نام The Organizers کنترل شهر واریگان (Varrigan) را به دست گرفته اند و تمام راه های ارتباطی آن به نقاط دیگر قطع شده است. این گروه ویروسی را در سطح شهر پخش کرده و مردم شهر فقط ۲۴ ساعت برای زندگی وقت دارند تا به تنها واکسن این ویروس دست پیدا کنند. مردم شهر برای زنده ماندن شروع به کشتن هم می کنند و در همین حین یک شبکه تلویزیونی به نام Shock Wave TV این مبارزه مرگ آور را مستقیم برای دنیا پخش می کند. در حالی که مردم شهر مشغول حذف کردن همدیگر هستند، فردی به نام جک (Just Jack) با کشتن یکی از سران و قدرتمندان شهر وارد این دنیای عجیب می شود. فردی مرموز که خود را مأمور شماره ۱۳ (Agent XIII) می خواند به عنوان اسپانسر با جک قرارداد بسته و برای او مبلغ یک صد میلیون دلار تعیین می کند و به این شکل جک رسماً وارد رقابت می شود.
داستان بازی شاید به ظاهر ساده باشد اما سازندگان بازی در Madworld نگاهی کنایه آمیز همراه با طنز به جریانات موجود در دنیای واقعی ما دارند. از سیاستمدارانی که برای رسیدن به اهداف خود انسان ها قربانی می کنند تا سرمایه دارانی که از هر موقعیتی برای رسیدن به منافع اقتصادی تلاش می کنند و رسانه هایی که برای رسیدن اهداف این دو گروه مردم را سرگرم می کنند. هر چند که ایده Madworld تازه نیست و بیشتر مولفه های خود را از فیلم ها (Running Man و Smash TV) و بازی های دیگر (Viewtiful Joe و GOd Hand) گرفته است اما سازندگان Madworld سعی کرده اند با به هجو کشیدن همه چیز (بیشتر از همه خشونت) از آنها برای سرگرمی استفاده کنند.
اساس گیم پلی Madworld بر روی مسابقات مرگ (Death Watch) و گرفتن امتیازهای لازم برای بالا رفتن در رتبه بندی قرار دارد و ساختار آن ترکیبی است از فرمول قدیمی بازی های beat em up دوبعدی و مینی گیم های مختلف. دنیای Madworld به چند منطقه تقسیم شده که هر منطقه حکم یک مرحله را دارد. بازیباز قبل از شروع بازی از روی نقشه ای که در دست دارد یکی از منطقه ها را انتخاب می کند.
هر مرحله برای خود یک رئیس دارد که در بین بینندگان از امتیاز (point) و رتبه بندی خاصی (Rank) برخوردار است. نقش بازیباز این است که با از بین بردن دشمنانی که تشنه به خون او هستند (با هر وسیله ای و روشی!) توجه بینندگان این مسابقه مرگبار را به خود جلب و مجموع امتیازهای خود را به حد نصاب خاصی برساند تا بتواند به مبارزه با رئیس منطقه (Boss Battle Challenge) بپردازد و با از پای در آوردن او و با بالا بردن رتبه خود، اجازه ورود به منطقه های دیگر را به دست آورد. مکانیزم های متفاوتی برای مبارزه با دشمنان طراحی شده است. علاوه بر مشت و یک عدد اره برقی که به طور اتوماتیک جک قادر به استفاده از آن است (البته مأمور XIII یا همان اسپانسر شما با باز کردن نوعی سلاح خاص شما را ذوق زده خواهد کرد!) انواع و اقسام وسایل مختلف در محیط وجود دارد و شما با استفاده از محیط و اشیا می توانید حرکاتی به صورت چندگانه (Combo) روی دشمن اجرا کرده و امتیازهای بیشتری را کسب کنید. به عنوان مثال ابتدا دشمن را به درون یک تایر بیندازید، تابلوی توقف ممنوع راه درون چشم او فرو کرده سپس دشمن نگون بخت را به دیواری پر از میخ بکوبید یا این که او را جلوی قطار در حال حرکت بیندازید!!.
این مکانیزم ها در ابتدا بسیار سرگرم کننده هستند اما بعد از مدتی حس سرگرم کنندگی آنها به دلیلی تکیه بیش از حد گیم پلی به شیوه از پای درآوردن دشمنان که تنها کار شما در بازی است، از بین می رود. اما کوتاهی بازی، وجود حمام خونی جدید در هر مرحله و همچنین طراحی دو مرحله موتور سواری نسبتاً جذاب موجب شده تا بازیباز تا قبل از پایان بازی زیاد متوجه یکنواختی روند بازی نشود.
مبارزه با رئیس هر منطقه هم نوعی مینی گیم (تکان دادن کنترلر در زمان مناسب) به حساب می آید ولی با وجود این که عمق کافی ندارد و نیازی به پیدا کردن استراتژی خاصی برای شکست آنها نیست، اما به خاطر طراحی های متفاوتشان در سبک مبارزه و شخصیت، سرگرم کننده هستند و تنها دلیل عبور بازیباز از منطقه های تکراری رسیدن به آنها است. در حین پیشروی در مرحله ها انواع مینی گیم های آشنا هم وجود دارند که با ظاهری خشن طراحی شده اند. این مینی گیم ها که از طرف Shock TV به نام حمام خون (Challenge Blood Bath) برای بازیباز در نظر گرفته شده است با یک معرفی کوتاه توسط مجری آن شروع می شود. در این مینی گیم ها وسیله بسیار خاصی به بازیباز معرفی می شود و به بازیباز مهلت داده می شود در طی زمان مشخصی هر تعداد دشمن را که می تواند با این وسیله نابود کند، از این وسیله ها می توان به موتور جت، توپ های آتش بازی، گلف با سر انسان یا پرتاب دارت که دشمنان را باید برای گرفتن امتیاز بیشتر به سمت هدف پرتاب کنید یا بازی بولینگ که با پرتاب بمبی به سمت آنها باید امتیاز لازم را بگیرید اشاره کرد. این مینی گیم ها جذابیت بیشتری به نسبت گیم پلی اصلی بازی دارند و باعث به حاشیه رفتن بخش اصلی بازی می شوند. فیزیک بازی به لطف استفاده از موتور قدرتمند Havok گیم پلی بازی را کامل می کند. کلیه اجسام در این بازی قابل تخریب هستند و دقیقاً در اثر برخورد اجسام مختلف به هم در همان زاویه واکنش نشان می دهند (این نکته نیز کاملاً برای دشمنان نیز صادق است) یعنی دقیقاً هر نوع به دشمن ضربه وارد کنید دقیقاً مطابق قانون سوم نیوتون (عمل و عکس العمل) واکنش را خواهید دید. در کل گیم پلی بازی با اختصاص دادن بخش عمده خود به کشتن دشمنان با شیوه های مختلف بیش از حد خطی و سر راست شده است، با توجه به این که دنیای جالب توجه Madworld پتانسیل خوبی برای خلق یک گیم پلی چند لایه را داشت.
خوشبختانه کنترل بازی جزو بهترین ها درمیان بازی ها wii است و استفاده های خوبی از حس گر حرکتی در ضربات تمام کننده و کل بازی شده است، گردش درست و حرکت صحیح wii mote و نابچاک کلید اصلی کنترل بازی است. نکته ای که در این قسمت اهمیت دارد حساسیت و همچنین هماهنگی کامل کنترل باعث می شود تا حرکات جک و تمام کننده ها جذابیت بیشتری پیدا کنند. اما متأسفانه حرکت های بد دوربین در بیشتر مواقع دید خوبی در اختیار بازیباز قرار نمی دهد و تا حدودی کنترل بازی را به دردسر می اندازد. البته وجود قابلیت قفل روی هدف (Lock on Target)، با مهار چرخش های ناگهانی دوربین از نابودی کنترل بازی جلوگیری می کند. اما به جرأت می توان ممتازترین بخش بازی را طراحی هنری و گرافیک منحصر به فرد بازی دانست. طراحی هنری بازی که به سبک کمیک های فرانک میلر و فیلم شهر گناه (Sin City) است به خوبی دنیای عجیب و سیاه Madworld را به تصویر می کشد. طراحی بسیار جالب شهر واریگان و دشمنان در کنار طراحی خاص رئیس های هر مرحله تجربه بصری خاصی به Madworld می دهد ضمن این که از نظر تکنیکی حتی با وجود مشکلات کوچک یکی از بهترین های کنسول wii است. البته ناگفته نماند که انتخاب این سبک هنری در طراحی بازی باعث شده تا بازیبازهای بسیاری هم نتواند با Madworld ارتباط برقرار کنند. در کنار این سبک بصری موسیقی جالبی که با فضای بازی همخوانی دارد ساخته شده است. آهنگ های Hip-Hop با ریتم تند و اوج و فرودهای بسیار مناسب و هم چنین تناسب کامل با صحنه های مختلف بازی علاوه بر هیجان شدید که به بازیباز می دهد. علاوه بر آن کیفیت خوب صداهای انتخاب شده و افکت های صوتی بازی و هم چنین صداپیشگی خوب به خصوص صدای جک در میان پرده های بازی تأثیرخوبی در هر چه جذاب تر شدن بازی داشته اند.
در کل بازی Madworld تجربه ای تازه از سوی Platinum Games بود که متأسفانه نتوانستند از تمام پتانسیل آن چیزی که خلق کرده بودند درست استفاده کنند. با این حال Madworld بازی است که کمتر نظیر آن را دیده اید و می تواند با وجود مشکلاتش سرگرم کننده باشد.
منبع: نشریه بازی رایانه،شماره ۲۹

 

لینک ثابت

icon برچسب ها:
  • نوشته: مدیر سایت articlefa.ir
  • تاریخ: ۸ فروردین ۱۳۹۴
  • بدون نظر

  • نظرات ارزشمند خود را در مورد این مقاله از فرم ارسال نظر که در اخر همین صفحه وجود دارد برای ما ارسال کنید تا در سایت نمایش داده شودنظرات شما بعد از بررسی در سایت نمایش داده خواهد شد نمایش نظرات به معنای تایید انها توسط سایت نیست ونظرات شخصی بازدید کنندگان سایت در مورد این مقاله هست پیشاپیش از اینکه نظرات ارزشمند خود را در مورد این مطلب به سایت ارسال می کنید از شما ممنون هستیم باعرض پوزش بابت تاخییر ایجاد شده در تایید نظرات برای نمایش در سایت به دلیل مشغله کاری زیاد نظرات جدید با تاخییر بر روی سایت قرار میگیرند

    ارسال نظر

    نام:

    ایمیل:

    وب سایت:

    متن و پیام شما:
    ضمن تشکر از شما برای ارسال نظرات ارزشمند خود در مورد این مطلب لطفا نظرات خود را به صورت فارسی تایپ کنید همچنین نظرات شما بعد از بررسی توسط مدیر سایت در سایت قرار خواهد گرفت